Avustralya'daki Juukan 2 kaya sığınağında bulunan fosiller ve kemik kalıntıları, Tazmanya şeytanlarının 45.000 yıl öncesine kadar Avustralya ana karasında insanlarla birlikte leş yiyerek yaşadığını gösterdi.
Avustralya'nın Pilbara bölgesinde yer alan Juukan 2 kaya sığınağında yapılan kazılarda, Tazmanya şeytanlarının 45.000 yıl öncesine kadar kıtanın ana karasında insanlarla birlikte yaşadığını gösteren fosiller ve kemik kalıntıları keşfedildi. Bu bulgular, günümüzde yalnızca Tazmanya adasında bulunan bu kendine özgü memelilerin tarihsel coğrafi yayılımının çok daha geniş olduğunu ve antik insanlarla ekolojik bir ilişki içinde olduklarını ortaya koyuyor.
Araştırma, Pilbara bölgesinden elde edilen ilk kesin Tazmanya şeytanı kanıtını sunuyor. Juukan 2 kaya sığınağı, insanların en az 47.000 yıl önce kullandığı ve binlerce yıl boyunca hayvan kalıntılarının taş aletlerle ilişkilendirildiği bilinen önemli bir Pleistosen dönemi arkeolojik alanıydı. Sığınakta bulunan iki fosil, bu keşfin temelini oluşturuyor: Genç bir alt çene parçası 6.900 ila 7.300 yıl öncesine, daha eski bir küçük azı dişi parçası ise 42.500 ila 47.100 yıl öncesine tarihleniyor.
Fosillerin yanı sıra, Juukan 2'den gelen 8.000'den fazla kataloglanmış hayvan kemiği incelendi. Bu kemiklerin 1.000'den fazlasında, çoğunlukla kemirgenlere, kesekedilerine ve şeytanlara ait çiğneme veya kemirme izleri tespit edildi. Analiz edilen 55 kemik örneğinden en az 10'unda, diş çukuru boyutları Tazmanya şeytanlarınınkine yakın izler bulundu. Ayrıca sığınakta bulunan 263 sindirilmiş kemik parçası da Tazmanya şeytanı gibi kemik yiyen büyük bir hayvan tarafından sindirilmiş olmakla uyumlu olarak değerlendirildi. Bu veriler, şeytanların on binlerce yıl boyunca Juukan'da leş yiyici topluluğunun bir parçası olduğunu gösteriyor.
Bu keşif, Tazmanya şeytanlarının çarpıcı çevresel değişimlere rağmen varlığını sürdürdüğünü ve bugün yaşadıkları serin veya ılıman çevrelerle sınırlı olmadığını gösteriyor. Juukan'daki orta ve büyük boy hayvan kemiklerinin çoğunun insanlar tarafından sığınağa getirildiği ve parçalandığı düşünülüyor. Şeytana benzeyen çiğneme izlerinin insanlarla ilişkili daha büyük malzemede görülmesi, insan kamplarının on binlerce yıl boyunca şeytanlara düzenli leş yeme fırsatları sağlamış olabileceği olasılığını gündeme getiriyor. Yaklaşık 3.200 yıl önce dingoların kıtaya yayılmasıyla Avustralya anakarasından yok olan şeytanların bu kayboluşunda, dingoların av ve leş yeme konusunda rekabet etmesinin yanı sıra, insan kampları çevresindeki besin kaynaklarına erişimlerinin azalmasının da etkili olabileceği düşünülüyor.
Neden önemli?Bu keşif, Tazmanya şeytanlarının tarihsel yayılım alanlarını genişletirken, antik insanlar ve hayvanlar arasındaki ekolojik ilişkiler hakkında önemli bilgiler sunuyor ve türlerin anakaradan yok oluş nedenlerine dair yeni bir bakış açısı getiriyor.
Şu ana kadar bildiklerimiz
- Avustralya'daki Juukan 2 kaya sığınağında 42.500 ila 47.100 yıl öncesine ait Tazmanya şeytanı fosili bulundu.
- Kaya sığınağında bulunan kemiklerde Tazmanya şeytanlarına ait çiğneme izleri ve sindirilmiş kemik parçaları tespit edildi.
- İnsanların sığınağa getirdiği hayvan kalıntılarının, şeytanlar için on binlerce yıl boyunca düzenli bir besin kaynağı olduğu düşünülüyor.
Cevabı beklenen sorular
- Dingoların gelişiyle Tazmanya şeytanlarının insan kampları çevresindeki besin kaynaklarına erişiminin azalmasının, ana karadaki yok oluşlarında ne kadar etkili olduğu kesin olarak belirlenebilir mi?
- Tazmanya şeytanlarının, günümüzden farklı iklim koşullarına sahip bölgelerde nasıl adapte olarak varlığını sürdürdüğüne dair başka kanıtlar bulunabilir mi?
